شيعه ميگويد در مقابل ان دسته از ايات قران كريم كه در مدح صحابه امده اياتي هست كه دلالت بر اينكه منافقين نيز در ميان ايشان وجود داشته است.استدلال ميگيرند به اين ايات
نساء : وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَي مَا أَنْزَلَ اللّهُ وَإِلَي الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنَافِقِينَ يَصُدُّونَ عَنکَ صُدُوداً ﴿ 61 ﴾ جزء 5
و چون به ايشان گفته شود به انچه كه پروردگار نازل فرموده و به رسول باز اييد ميبيني منافقين را كه مردم را سخت از روي اوردن به تو باز ميدارند
توبه : يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِءُوا إِنَّ اللّهَ مُخْرِجٌ مَاتَحْذَرُونَ ﴿ 64 ﴾ جزء 10
منافقان از آن بیم دارند که سوره اى بر ضد آنان نازل گردد، و به آنها از اسرار درون قلبشان خبر دهد.بگو > : استهزا کنید !خداوند، آنچه را از آن بیم دارید، آشکار مى سازد
توبه : وَمِمَّنْ حَوْلَکُم مِنَ الْأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَي النِّفَاقِ لاَتَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُم مَرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَي عَذَابٍ عَظِيمٍ
و از ( میان ) اعراب بادیه نشین که اطراف شما هستند، جمعى منافقند، و از اهل مدینه ( نیز) ،گروهى سخت به نفاق پاى بندند .تو آنها را نمى شناسى ، ولى ما آنها را مى شناسیم.بزودى آنها را دو بار مجازات مى کنیم :( مجازاتى با رسوایى در دنیا، و مجازاتى به هنگام مرگ) ،سپس به سوى مجازات بزرگى ( در قیامت ) فرستاده مى شوند
منافقون : إِذَا جَاءَکَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّکَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّکَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَکَاذِبُونَ ﴿ 1 ﴾ جزء 28
هنگامى که منافقان نزد تو آیند مى گویند > :ما شهادت مى دهیم که یقینا تو رسول خدایى <.خداوند مى داندکه تو رسول او هستى ، ولى خداوند شهادت مى دهد که منافقان دروغگو هستند( و به گفته خود ایمان ندارند.)
پاسخ وبررسي به شبهات سابقه
واضح است كه منشا اين اعترافات جز غرض يا جهل نيست
زيرا اگر چه در ميان اطرافيان رسول خدا افراد منافق هم بوده اند وبا تتبع در ايات قران به اساني ميتوان منافقين را از ايشان جدا كرد.
از چند جهت
الف)اگثر منافقين كه مورد مذمت قران اند منافقيني هستند كه در هنگام عزيمت رسول خدا به جنگ تبوك از حضور در لشكر اسلام خودداري كردند چنانكه ايات سوره توبه از ايه 38 تا اخر در ذم انان و شرح حال اقوال و اعمال ايشان است.
خداوند در اين ايات منافقين را به علت عدم نصرت رسول و كوچ نكردن براي جهاد . عذر اينكه اگر ميتوانستيم با شما براي جهاد خارج ميشديم مذمت مينمايد و رسول خدا را به علت اينكه چرا براي بازماندگان از جهاد به منافقين رخصت داده مورد عفو قرار ميدهد(عفا الله عنك)و ميفرمايد
· توبه : لاَيَسْتَأْذِنُکَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَن يُجَاهِدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ ﴿ 44 ﴾ جزء 10
آنها که به خدا و روز جزا ایمان دارند، هیچ گاه براى ترک جهاد ( در راه خدا ) با اموال و جانهایشان ،از تو اجازه نمى گیرند، و خداوند پرهیزگاران را مى شناسد.
چچنانكه بلافاصله در ايه بعد ميفرمايد
توبه : إِنَّمَا يَسْتَأْذِنُکَ الَّذِينَ لاَيُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوبُهُمْ فَهُمْ فِي رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ ﴿ 45 ﴾ جزء 10
تنها کسانى از تو اجازه ( این کار را ) مى گیرند که به خدا و روز جزا ایمان ندارند،و دلهایشان با شک و تردید آمیخته است ، آنها در تردید خود سرگردانند.
اينك بايد ديد چه كساني بودند كه براي حضور در جهاد عذر اورده و اجازه نشستن خواستند ايا همين ها بودند كه قضيه سقيفه را بوجود اوردند؟هرگز...بلكه با يك نگاه اجمالي به تاريخ و سيره حقيقت روشن ميشود كه اهل سقيفه از اين گروه نبودند...
ب)طايفه دوم از منافقين كساني هستند كه از روي جبر و اكراه ايمان اورده ولي در قلب اسلام را نپذيرفته اند.مثل عبدالله ابن ابي سلول و ديگر منافقان مدينه.
خداوند از مشخصات بارز انان اينگونه خبر داده كه
· منافقون : وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَکُمْ رُسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُؤُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُم مُسْتَکْبِرُونَ ﴿ 5 ﴾ جزء 28
هنگامى که به آنان گفته شود > :بیایید تا رسول خدا براى شما استغفار کند<، سرهاى خود را(از روى استهزاء و کبر و غرور )تکان مى دهند، و آنها را مى بینى که از سخنان تو اعراض کرده و تکبر مى ورزند.
وهمين ها بودند كه ميگفتند منافقون : هُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ لاَ تُنفِقُوا عَلَى مَنْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنفَضُّوا وَلِلَّهِ خَزَائِنُ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلکِنَّ الْمُنَافِقِينَ لاَ يَفْقَهُونَ ﴿ 7 ﴾ آنها کسانى هستند که مى گویند > :به افرادى که نزد رسول خدا هستند انفاق نکنید تا پراکنده شوند(<.غافل از اینکه )خزاین آسمانها و زمین از آن خداست ، ولى منافقان نمى فهمند.
اينان امصار را ملامت كرده و تشويق مينمودند كه چيزي به مهاجرين و اصحاب رسول خدا كه فقيرند ندهند و همين ها ميگفتند لين رجعناالي المدينت ليخرجن الاعز منها الاذل
پر واضح است كه از اين طايفه احدي در اخذ راي براي تععين خليفه و امام در سقيفه حضور نداشتند يا مرده بودند يا خارج مدينه و مكه بودند و يا چنان رسوا بودند كه نميتوانستند در چنين مجمعي حضور يابند.
ج)طايفه سوم از منافقين كساني بودند كه با دشمنان اسلام چون يهود و نصري و امثال ايشان عهد و پيماني داشتند و از انان انتظار ياري و نصرت عليه .اسلام ميبردند.اين صفت انگاه در ايشان ظاهر ميشد كه مسلمين دچار دشمني سخت و جنگي مهيب چون جنگ احد و خندق ميشدند و بيمار دلان را ميبيني كه(در دوستي با يهود و نصاري)شتاب كرده ميگويند بيم داريم كه حادثه اي برايمان رخ دهد(مايده 52)
انگاه كه ديدگان خيره گشت و جانها به گلوگاه رسيد وبه خداوند گمانهاي گوناگون برده انجا بود كه مومنين امتحان شده و سخت متزلزل شدند.وان دم منافقان و بيمار دلان ميگفتند خدا و رسول جز فريب ما را وعده نداده اند.
اما در همين سوره كه خداوند اين گونه منافقان را مذمت ميكند در مدح مومنين ميفرمايد
احزاب : وَلَمَّا رَأَي الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِيمَاناً وَتَسْلِيماً ﴿ 22 ﴾ جزء 21
(اما ) مومنان وقتى لشکر احزاب را دیدند گفتند > :این همان است که خدا و رسولش به ما وعده داده ،و خدا و رسولش راست گفته اند < .و این موضوع جز بر ایمان و تسلیم آنان نیفزود.
پس با دقت در اين ايه شريفه به روشني معلوم ميشود كه مراد خداي متعال از منافقين چه كساني هستند و هرگز نميتوان در ميان مهاجرين و انصار كه ممدوح قران اند و ساير اصحاب رسول خدا كه از صفات منافقين مبري هستند.كسي يافت كه در لباس نفاق در سقيفه حاضر شده و علي رغم نص خدا و رسول و وصيت ان حضرت با خلافت حضرت علي مخالفت كرده باشد.علاوه از اينها قران كريم درباره منافقين ميفرمايد
احزاب : لَئِن لَمْ يَنتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّکَ بِهِمْ ثُمَّ لاَ يُجَاوِرُونَکَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلاً ﴿ 60 ﴾ جزء 22
اگر منافقان و بیماردلان و آنها که اخبار دروغ و شایعات بى اساس در مدینه پخش مى کنند دست از کار خود برندارند،تو را بر ضدآنان مى شورانیم ، سپس جز مدت کوتاهى نمى توانند در کنار تو در این شهر بمانند.
· احزاب : مَّلْعُونِينَ أَيْنَما ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلاً ﴿ 61 ﴾ جزء 22
و از همه جا طرد مى شوند، و هر جا یافته شوند گرفته خواهند شد و به سختى به قتل خواهند رسید.
توجه
كدام يك از كساني كه در سقيفه بودند پس از اندك زماني از مجاورت با پيامبر صلي الله عليه و سلم در مدينه محروم شدند و كدام يك گرفته و كشته شدند و با كدامشان رسول خدا جهاد و سختگيري كرده است .
و ايا رسول خدا به ايه
توبه : يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْکُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ﴿ 73 ﴾ جزء 10
اى پیامبر !با کافران و منافقان جهاد کن ، و بر آنها سخت بگیر !جایگاهشان جهنم است ، و چه بد سرنوشتى است !
و از انان كدام يك در سقيفه بودند و به بيعت حضرت ابوبكر صديق كمك كردند؟
انسان هر قدر متعصب باشد نميتواند مهاجرين و انصار را در رديف منافقين در اورد.اين دو در قران در مقابل هم چون نور و ظلمات .ايمان و كفر قرار گرفته اند.هرگز ممدوحين قران دچار نفاق نشده اند و اين مدعا به روشني اشكار و ظاهر است.علاوه بر اين كه ايات قران قبول تناقص نكرده و عقل و وجدان نيز اين دو حالت ايمان وفكر را بر اصحاب رسول خدا نميپذيرد
قياس كن ز گلستان من بهار مرا