عمرو بن جموح

(پيرمردي كه قصد كرد با پاي لنگش در بهشت گردش كند.)

عمرو بن جموح رضى الله عنه در زمان جاهليت از حاكمان مدينه و سردار قبيلهء بني سلمه و يكي از افراد سخاوتمند و با مروت مدينه بود.

رسم اشراف زمان جاهليت بر اين بود كه هر كدام بتي براي خودش در خانه داشت كه هر صبح و شام از آن بركت حاصل مي كرد و در موقع معين براي آن قرباني مي كرد و در مشكلات زندگي به آن پناه مي برد.

بت عمرو بن جموح ((منات)) نام داشت كه آن را از چوبهاي گرانقيمت ساخته بود. او بيش از حد به بتش توجه مي كرد و بيش از اندازه به آن روغن و مواد خوشبوي نفيس مي ماليد

مراتب و درجات اصحاب رسول الله صلي الله عليه وسلم

شیخ الاسلام ابن تیمیه

اصحاب رسول الله صلي الله عليه وسلم برگزيدة مؤمنان هستند چنانكه در حديث صحيح ثابت است كه فرمود:**خير امتي القرن الذين بعثت فيهم، ثم الذين يلونهم، ثم الذين يلونهم** ( بهترين هاي امت من در دوره اي قرار دارند كه من در آن مبعوث شده ام، سپس كساني كه به دنبال آنها مي آيند و بعد از ايشان كساني ديگر كه به دنبال آنها خواهند آمد.) بهترين افراد در تمام زمانها، دوران اصحاب، تابعين و تابع تابعين مي باشد. هركس پيامبر را ديده و در همان حال به او ايمان داشته است، به همان اندازهِ مصاحبت، از رتبة صحابي بودن برخوردار است. چنانكه در حديث صحيح از رسول الله صلي الله عليه وسلم ثابت است كه فرموده:**يغزو جيش، فيقول، هل لكم من صحب رسول الله؟ فيقولون: نعم. فيفتح لهم. ثم يغزو جيش فيقول: هل فيكم من رأي رسول الله؟ فيقولون: نعم. فيفتح لهم. ذكر الطبقة الثالثة**

ايمان قلبي صحابه, رحمتي از جانب خداوند

﴿وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنْ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمْ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمْ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ أُوْلَئِكَ هُمْ الرَّاشِدُونَ﴾. [حجرات:7].

(بدانيد که پيامبر در ميان شماست، هرگاه در بسياري از کارها از شما اطاعت کند، به مشقت خواهيد افتاد. اما خداوند ايمان را در نظر تان گرامي داشته است و آنرا در دلهايتان آراسته است و کفر و نافرماني و گناه را در نظرتان زشت جلوه داده است، فقط آنها راه يافته اند و بس).

اين آيه تفاوت بين پيروان پيامبراسلام -صلي الله عليه وسلم- و پيروان ساير پيامبران را نشان مي دهد. در حاليکه ياران ساير پيامبران - خصوصاً بني اسرائيل- نا فرماني پيروان خود را کرده اند و آنها را مجبور نمودند تا به قوم خود امتيازاتي بدهد و همه بدنبال ايرادگيري و سرکشي و گناه بودند، خداوند پيروان محمد -صلي الله عليه وسلم- و اصحاب او را به نور ايمان آراست وگناه و نافرماني را در ديدگان آنها زشت جلوه داد، پس ايمان اصحاب که از حضور پيامبر -صلي الله عليه وسلم- در ميان آنها سر چشمه مي گيرد، يک ايمان الهي و آسماني و رحمتي از جانب خداوند بوده است. و اگر آنها به تبعيت از پيروان ساير پيامبران در اموري نا فرماني کرده اند و دل به لذتهاي دنيوي مي بستند، خداوند آنها را به مشقت و زحمت مي انداخت. ولي اصحاب به مشقت وگرفتاري دچار نشدند و پيروزي و فتح در تمامي امور در انتظار آنها بود. و راز اين موفقيت اين بود که رحمت خداوند شامل حال آنها شد و نور

چرا صحابه را دوست داریم؟

ترجمه:لماذا نحب الصحابة--تهیه: خالد ابو صالح

همانا که محبت و علاقه به اصحاب رسول الله ص در نزد اهل سنت و جماعت از اصول ایمان قلمداد می‌شود. چرا که این گروه (صحابه) برگزیدگان بشریت به شمار می‌آیند. آنان کسانی هستند که خداوند عز وجل ایشان را برای مصاحبت با رسولش و انتشار دینش انتخاب کرد. همان کسانی که وظیفه سنگین حفظ دین و تبلیغ آن را به نسل‌های آینده به نحو احسن انجام دادند. و گفتنی است که اگر این گروه برگزیده نبود شریعت اسلام نیز مانند دین یهود و مسیحیت دستخوش تحریف می‌شد. حال اگر کسی در صلاحیت و صداقت صحابه ایراد وارد کند در واقع به کتاب و سنتی که به وسیله ایشان به ما رسیده است طعن وارد کرده است.

مباحثة‌ امام‌ مالك و يكي‌ از كينه‌ توزان‌ در مورد اصحاب‌

مردي‌ خدمت‌ امام‌ مالك‌ (رح‌) رسيد و گفت‌ من‌ با فلان‌ و فلان‌ (از اصحاب‌) كينه‌ و دشمني‌ دارم‌. امام‌ مالك‌ در جواب‌فرموده‌ است‌: «للفقراء المهاجرين‌ الذين‌ اخرجوا من‌ ديارهم‌ و اموالهم‌ يبتغون‌ فضلاً من‌ الله رضواناً وينصرون‌ الله و رسوله‌ اولئك‌ هم‌ الصادقون‌» ترجمه‌: اموال‌ في‌ء براي‌ مهاجرين‌، فقرايي‌ است‌ كه‌ رانده‌ شدند ازخانه‌ها و اموالشان‌ و مي‌طلبند نعمت‌ و خوشنودي‌ خداوند را، ياري‌ و نصرت‌ مي‌كنند خدا و رسولش‌ و ايشانندصادقين‌ (سوره‌ حشر آيه‌ 8) امام‌ مالك‌ گفت‌: تو از مهاجرين‌ هستي‌ مرد پاسخ‌ داد: خير امام‌ مالك‌ دنباله‌ آيه‌ را تلاوت‌كرد: «والذي‌ تبوؤا الدار والايمان‌ من‌ قبلهم‌ يحبون‌ علي‌ انفسهم‌ و لو كان‌ بهم‌ خصاصة‌» ترجمه‌: آنان‌ راست‌كساني‌ كه‌ ايمان‌ آوردند و قبل‌ از مهاجرين‌ در مدينه‌ سكني‌ گزيده‌ بودند (انصار) آنها برادران‌ مهاجرشان‌ را دوست‌ دارندو نسبت‌ به‌ آنچه‌ به‌ آنها (مهاجرين‌) از اموال‌ داده‌ شده‌ است‌ حسادت‌ نمي‌ورزند و آنچه‌ را كه‌ خود به‌ آن‌ نياز دارند ايثارمي‌كنند. (سوره‌ حشر آيه‌ 9) امام‌ مالك‌ از آن‌ مرد پرسيد: آيا تو از ايشان‌ (انصار) هستي‌؟ مرد در جواب‌ گفت‌: خير.

سعيد بن عامر جمحي

((مردي كه آخرت را بر دنيا و خدا و رسولش را بر همگان ترجيح داد)). (مورخين)

سعيد جوان نيز يكي از هزاران افرادي بود كه به دعوت سرداران قريش به منطقه ((تنعيم)) كه در نزديكي مكه بود رفت، تا در مراسم اعدام ((خبيب بن عدي)) يكي از اصحاب پيامبر كه به او خيانت كرده و اسيرش كرده بودند، شركت كند، جواني و مردانگي سعيد به او اين توان را داد كه با كنار زدن مردم جلو برود و دوشادوش سرداران قريش امثال ابوسفيان بن حرب، صفوان بن اميه و غيره كه جلوي جمعيت بودند، قرار بگيرد.

ايشان فرصت يافت كه اسير قريش را دست و پا بسته ببيند و اين در حالي بود كه دسته هاي زنان و كودكان و جوانان او را به سوي ميدان اعدام مي راندند تا از او بجاي محمد صلى الله عليه وآله وسلم انتقام بگيرند و به كشتن او، انتقام خون مقتولين بدر را گرفته باشند.

ویژگی های حضرت طلحه رضي الله عنه

استاد ایوب گنجی

حضرت طلحه رضي الله عنه به سبب صداقت و اخلاص زیادش در زمرة بزرگان اصحاب قرار گرفت و امتیازات بزرگی را نصیب خویش نمود که به چند نمونه از ان اشاره می کنیم:

_ جهاد در رکاب رسول الله صلى الله عليه وسلم

حضرت طلحه رضي الله عنه در تمامی غزوات بر ضد مشرکین، رسول اکرم صلى الله عليه وسلم را همراهی می کرد و مردانه می جنگید. فقط در غزوة ((بدر)) به دلیل اینکه رسول الله صلى الله عليه وسلم ایشان را همراه((سعید بن زید)) برای مأمؤریتی به شام فرستاده بود حضور نداشت، اما پس از مراجعه به مدینه، از غنائم بدر نیز سهم مجاهدی به ایشان داده شد

طفيل بن عمرو الدوسي

(بار الها به او چنان نشانه اي عطا فرما كه او را در رسيدن به خيري كه مي خواهد ياري دهد).

(از دعاي رسول الله براي او)

طفيل بن عمرو دوسي سردار قبيلهء دوس، فردي شريف از بزرگان سرشناس عرب و از معدود افراد جوانمرد در زمان جاهليت بود.

هيچ وقت ديگ غذا از اجاقش پايين نمي آمد و هميشه در خانه اش به روي مهمانان از راه رسيده باز بود.

عمير بن وهب جمحي

مولف:عبدالرحمن رأفت باشا

مترجم:نصيراحمد سيد زاده

 ((عمير نزد من از بعضي فرزندانم هم محبوبتر است)). (عمر بن خطاب)

 عمير بن وهب از معركهء بدر سالم برگشت در حالي كه پسرش وهب آنجا اسير مسلمين شد.

او مي ترسيد مسلمانان پسرش را به جرم او مواخذه كنند و او را در مقابل آزاري كه پدرش به پيامبر رسانيده بود گرفتار شكنجه هاي سخت سازند و بالاخره او هم به سرنوشت ياران ديگرش گرفتار شود.

روزي از روزها عمير به مسجد الحرام رفت تا به طواف كعبه بپردازد و از بتها طلب گشايش كند در آنجا چشمش به صفوان بن اميه كه كنار حجر اسود نشسته بود افتاد عمير رو كرد به او و گفت: صبح بخير اي سردار قريش.

صفوان: صبح بخير اي پدر وهب، بنشين لحظه اي با هم صحبت كنيم و سرگرم شويم.